Raar land

Pille is naar Brussel vandaag.

Ma vond altijd dat ik "naar van die rare landen" reisde. Je weet wel, onveilige en conflict-geladen gebieden zoals Bosnië, of Macedonië, ergens tegen de zuidgrens van Rusland, of Armenië ("godbetert"). Misschien moeten we België daar tegenwoordig ook maar bijvoegen, zoals het daar aan een rotvaart alweer de dieperik in gaat. Binnenkort worden we wel weer wakker met een nieuwe staatshervorming. Zal dan wel weer feesten worden in bepaalde kringen, al zullen ze er deze keer toch echt niet aan onderuit geraken om nu eens wel de rekening te gaan betalen. En dan bedoel ik niet in de vorm van toegevingen. Neen, gewoon de rekening. De federale staat heeft op dit moment net genoeg geld om haar verplichtingen na te komen en dus niets meer voor beleid; de rest van de belastingen gaat naar de deelstaten. Elke nieuwe bevoegdheid komt dus met een kost, en met dezelfde financieringsproblemen als deze die federaal bestaan. De pensioenproblematiek is en blijft de pensioenproblematiek, of die pensioenen nu centraal geregeld worden of niet.

Ach, ik krijg het allemaal niet meer goed uitgelegd. En zeker niet aan Pille. Die stelt dan onnozele vragen als "waarom splitsen ze dat dan toch niet gewoon?". Of "hoe kan dat dan, ongrondwettelijke verkiezingen?". Begin daar maar eens aan. Het Vlaamse tafelvlagje bovenhalen dat ik ooit eens toegestuurd kreeg van het kabinet Bourgeois, is eenvoudiger dan een cursus staatsrecht. En het leidt misschien zelfs sneller tot oplossingen. Als denken in finesses je uiteindelijk weer tot hetzelfde probleem brengt, is het soms verleidelijk die kant te beloeren. Zeker als het vanop een afstand kan. Vlaanderen doet het een stuk beter gezien vanop onze ijsschots hier.

Brussel dus. In het hol van de leeuw (niet die van de vlag). Gelukkig verblijft ze deze nacht veilig bij een vriendin met uitstekende contacten bij de Estse ambassade. Wie weet moeten we dat allemaal wel eens in gaan plannen. Voor mij de Estse nationaliteit als extra, voor als het mis gaat in het Belgenland. Voor haar de Belgische erbij, voor het geval de Russische beer wat teveel honger krijgt. Angsten zijn er immers om onderhouden te worden.

Even alleen met de kinderen. Afhankelijk van het humeur kan dat een verschrikking of een verrukking zijn. Vandaag ging het allemaal perfect (de dag is natuurlijk nog niet om), dus dat was even lekker genieten. Ze groeien zo snel; straks is het allemaal weer voorbij.

Ik mis Pille best wel als ze er een paar avonden en nachten niet is. Normaal ben ik de reiziger, en als de rollen dan eens omgedraaid zijn (wat meer en meer gebeurt) heb ik ze toch graag snel weer terug in huis. Ik hoop maar dat Eyjafjallajökull ("Effi" voor de vrienden) weer geen roet in het eten gooit. Niet dat ik het erg vond, even geen vliegtuigen boven ons hoofd. De heropstart van het luchtverkeer volgen op radar is overigens ook wel mooi...

Airspace Rebooted from ItoWorld on Vimeo. De foto met de kaart van België komt van LaPatate.be.