Leg het nog maar eens uit

België in crisis. Wat - alweer? Tja. Had ik net een rapport klaar waarin ik de hoop uitsprak dat we nu eindelijk een politiek klimaat hadden waarin we iets konden doen aan de socio-economische problemen...

Ik hou het allemaal een beetje bij, zodat ik hier ten lande ook wat uitleg kan verschaffen aan geïnteresseerde buiten- en binnenlanders. Tenminste, over de kwestie kan ik best wel wat zeggen (in 1, 2 of 15 minuten, naar keuze van de toehoorder). Maar als de vraag dan komt "waarom is dat eigenlijk een probleem", dan weet ik het ook niet meer.

BHV is immers helemaal geen probleem. Er valt niets anders te doen dan te kiezen: willen we terug naar de oude kieskringen, willen we 1 federale kieskring, of willen we het doen zoals in de andere provincies nu (splitsen dus)? Je kan daar dan wat verzachtende modaliteiten aan verbinden, maar dat is het dan ook. Niets aan de hand, toch?

BHV voor leken

View more presentations from Peter Vanwelkenhuysen.

Niet dat ze er hier in Estland veel over willen weten; als ik een minuut de aandacht krijg is het veel.

Zal ik het u zeggen, mijnheer, mevrouw? Het probleem is dat onze politici collectief in het verleden en de toekomst leven, op een moment waarop het nodig is met beide voeten in het nu te staan. Alles wat nu gebeurt is geleid door verwachtingen voor de toekomst, gebaseerd op een weinig objectieve interpretatie van het verleden. Verwachtingen en angst - daar kan alleen maar bitterheid van komen.

Je hoeft er alleen maar even de Nederlandstalige en Franstalige pers bij te nemen om te zien hoe verschillend die verwachtingen en angsten wel zijn. Het grote gelijk, en maar vlagjes zwaaien en "moedig" Vlaamse leeuwtje zingen in het federale parlement (de kinderen in de zandbak doen meer volwassen). Misschien moesten de partijvoorzitters maar een duidelijk mandaat krijgen om het op te lossen, zonder verwachtingen, en dan eens collectief op retraite gaan. Gooi er een therapeut bij, en laat ze mediteren om met een open geest en open hart gesprekken aan te vatten. Vijf minuten persoonlijke moed. Een groepsknuffel en louterende (geheim gehouden als het moet) excuses later, en we komen er wel uit. Jij doet je best om wat vaker de afwas te doen, en ik stop met het erg te vinden dat ik dat vaker moet doen dan jij, zoiets.

Anders kan je er inderdaad maar beter een einde aan maken. En eindelijk eens beginnen aan de dringende zaken. Zoals het probleem van de pensioenen, bijvoorbeeld. Wie denkt dat daar geen probleem is, leest beter eens het eerste deel van deze nota van Frank Vandenbroucke. Als we straks met z'n allen een Vlaams paspoort kunnen halen, wordt het overigens interessant te zien hoe een onafhankelijk Vlaanderen daarmee om zou gaan.

En tot dan kunnen we ons nog wat verheugen op leuke cartoons als deze.



PS De NOS had gisteren in het journaal een creatieve - zij het onuitgesproken - oplossing voor het probleem. Splitsen, met compensatie. Die compensatie lag dan in de landkaart die je even snel in beeld zag (voor er ingezoomd werd naar Brussel). Ik wist niet zeker of ik het goed gezien had, maar jawel hoor! Ziehier de oplossing van de Nederlandse pers: geef Brussel helemaal aan Vlaanderen en compenseer met... West-Vlaanderen!