Dartel

Joonas is weer op de been. Na een nacht van koorts woensdag en pijnlijke grimassen de hele week, was hij gisteren pas om 10u uit z'n bed - vandaag rond 8u45. Da's een beetje atypisch. Normaal komen de zonnetjes op rond 7u30 (ook in het weekend, ja).

We weten nog steeds niet wat het is/was, maar ik ben allang blij dat er weer wat zorgeloosheid in huis komt. Al maken we ons ook best wel zorgen over de gezondheidstoestand van andere familieleden (schoonvader) en vrienden (Maria, de dochter van Gerli, die nu in het ziekenhuis ligt met een massieve oorontsteking).

Maar wat werk betreft ben ik dus alweer een hele week kwijt. Dat wordt drummen. En nachtwerk. En Pille wordt volgende week in Brussel verwacht (als Ijsland geen roet in het eten gooit tenminste). Diepe zucht...