Puzzelen

Als ik zo even de rekening maak, zijn de kinderen al sedert het einde van februari af en aan ziek thuis. We hebben al van alles de revue zien passeren, en het scenario is meestal dat ik thuis ben en de taak van oppas op mij neem. Dat valt niet altijd even goed te combineren met werk, dus hik ik tegen een aantal deadlines aan. Ik hoop maar dat ik ze haal. Na de maand mei is er dan het traditionele zwarte gat - zeeën van tijd, en je zal zien dat iedereen dan weer vrolijk en gezond rondhuppelt.

Dat huppelen lukt vandaag niet echt goed. Dit weekend hadden we onze vrolijke en gezonde kindjes terug, en gisteren waren ze nog eens allebei op school, maar tegen de avond klaagde Joonas alweer over pijn in z'n been. Een beetje komedie, denk je dan, maar deze ochtend geraakte hij met moeite uit zijn bed. Niet met het juiste been, en niet met het verkeerde... Mattias naar school dus, en met Joonas naar de dokter en van daar naar de kliniek om foto's te laten nemen. We horen wel wat het uiteindelijk is; alles gaat hier via de huisarts. Dat is aan de ene kant wel goed, maar aan de andere kant is het moeilijk om gespecialiseerde zorg te krijgen. De huisdokter bepaalt wat nodig is en wat niet. Een pediater krijg je dus niet te zien, tenzij natuurlijk je privé gaat.

De trip naar het hospitaal heeft me trouwens geen goed gedaan. Sinds ma gestorven is heb ik het een beetje moeilijk met verschillend gekleurde gangen en ziekenhuissfeer. Het kwam even over me heen, zeg maar. Zo'n moment waarop iets recht in je gezicht geduwd wordt. Even slikken en doorgaan - je bent er tenslotte met dat kind. Die weet ook niet wat er aan de hand is, en heeft niet zoveel aan een droevige vader te midden alle machinerie van een onderzoekkamer.

Ik betwijfel of de huisdokter werkelijk van zoveel markten thuis is dat ze een röntgenfoto precies en juist kan interpreteren, maar dat moet dan maar. Het zit in z'n elektronisch dossier, ze krijgt straks netjes de digitale foto's doorgestuurd, en als het moet komt er dan een elektronisch voorschrift. Kunnen we vanavond gezellig online binnenin ons ventje kijken. Al heb ik liever dat ze gewoon "in real life" gezond zijn.

Joonas heeft het best naar z'n zin nu. Uitrusten in de sofa, een filmpje, af en toe een snoepje. Z'n klusjes laat ik nu maar even zo (jawel, ik laat ze kleine dingen doen in huis als ze niet naar school gaan - wasmachine leeghalen en vullen, speelgoed opruimen, af en toe een oppervlak schoonpoetsen, ...). Misschien is hij morgen weer voldoende dartel voor een volle schooldag.

16u Pille belt: we moesten nog eens terug, voor een foto van de andere voet. Misschien vonden ze die eerste wel zo mooi dat ze er nog eentje wilden, of had een leerling-radioloog nog wat ziekteverzekering-betaalde oefening nodig. Meer waarschijnlijk wou de radioloog wat referentiemateriaal. De tweede foto staat op de plaat rond 16u20.

17u20 Terug thuis, na een bezoekje aan de winkel en een beetje file.

18u Net even gecheckt op het patiënten-portaal. De foto's zijn bekeken en er is niets aan de hand met de beenderen - dat alles netjes "gelogd" om 16u29. We weten het waarschijnlijk sneller dan de huisarts - e-medicine in actie (het werkt dus echt). Hoe ik aan de foto's zelf moet geraken weet ik nog niet. Wordt vervolgd.

Het is dus nog even afwachten tot het resultaat van de bloedtest er is (morgen namiddag). Als daar geen infecties te vinden zijn, schrijven we het maar op als een verrekking.