Het laatste lood

Nog maar eens in Bucharest. De komende anderhalve week moeten we een einde breien aan het project, en de basis leggen voor het eindrapport. We weten wat te doen.

Ik ben moe. Ik heb hier maanden erg veel werk in gestoken - teveel waarschijnlijk, maar ik ben er de mens niet naar om niet betrokken te geraken bij zoiets interessants. En als ik betrokken raak, dan ga ik er volledig voor. Dat zal voor niemand van jullie een verrassing zijn.

Over 22 dagen is het over. Dan ligt het eindrapport er en volgt de moeilijke taak om weer afstand te nemen, alhoewel ik ook wel durf hopen op een vervolg. Niet dat ik zo graag in Bucharest zit, maar de materie is wel bijzonder boeiend en "hands on". Zover zijn we nog niet. Vrijdag hebben we een pak rare berichten doorgestuurd gekregen, en we moeten eerst maar eens kijken of we die problemen op kunnen lossen. Sommige zijn immers van dien aard dat we anders evengoed meteen terug naar huis kunnen.

Hans is hier; Sabine en Igor komen iets later. Ik zit weer op een ander apartement (het andere ben ik vorige keer ontvlucht wegens veel te veel lawaai en "bohemianisme"). Het was overigens niet makkelijk om iets te vinden - alles zit vol omwille van de één of andere beurs. Maar goed, ik ben onder dak. 65 euro per nacht (20 euro duurder dan het vorige stulpje, maar 15 euro goedkoper dan de officiële prijs), maar wel beter verzorgd en - hopelijk - stiller. Er is tenminste Internet, een vaste telefoon, een wasmachine, afwasproduct en toiletpapier :-) En, het moet gezegd, een fantastische fotograaf. Want hoe hij van wat er echt is gemaakt heeft wat er op de website staat - chapeau!

En waar je ook komt in deze stad, het parlementsgebouw zie je altijd. Ik moet daar dringend eens heen. Als ik ooit eens vijf minuten tijd heb, én als dat toevallig samenvalt met een kritische massa aan enthousiasme over deze stad.

Ik zal daar maar niet op wachten.