Nostalgie van het andere soort...

Ik las net op "het Internet" dat een Facebook groep in de UK mensen zover gekregen heeft om massaal "Killing in the name of" van Rage Against The Machine aan te schaffen. Als gevolg daarvan staat het nummer nu op 1.

Ik moet er even over nadenken. Ik ken dat nummer toch, niet? Natuurlijk! Plots schoten me beelden te binnen van studentenarbeid in donkere kelders, bij nacht en ontij. Fuiven die ten behoeve van anderen werden georganiseerd maar waar deze barman de beste plaats had, en de meeste ruimte om vrolijk mee te dansen tussen het jongleren met schuimend gerstenat door.

Al zette ik voor deze altijd even de glazen aan de kant.

Ik laat u even meegenieten, geachte lezer. Eerst een stapje achteruit, volume een beetje hoger, broek optrekken, een lichte spreidstand aannemen (de ene voet ongeveer 30 cm voor de andere), hoofd even losschudden om headbangkwetsuren te vermijden, en klikken maar!



Ik kijk zelf nog een paar keer. Tot het me te binnen schiet welk schijfje we nu ook alweer na deze plaat z'n gang lieten gaan. Het zal in ieder geval geen "trage" geweest zijn...