Storm

Pille is voor een paar dagen naar Brussel, en ik let op de kinderen. Dat zal wel vaker gebeuren - er staat zo ongeveer elke andere maand een trip op haar agenda.

Normaal ga ik dan met de kinderen naar de grootouders, maar omdat het nu midden in de week is blijven we gewoon hier. Kindjes naar school, papa thuis, alleen de avonden, bedtijd en de ochtend-rush om me zorgen in te maken.

Vannacht was er een serieuze storm hier. Zo eentje met veel regen, veel lawaai en een harde wind, kwestie van de koppige bladeren van de herfstbomen te krijgen. Ik heb vannacht niets bijzonders gehoord, maar toen ik vanmorgen uit het raam keek, ontdekte ik dat er toch schade was: een boom achteraan het huis had het gewoel niet overleefd. Twintig meter berk tegen de grond, gelukkig met de top aan de juiste kant. Was die boom tegen de gevel aangevallen, dan waren we waarschijnlijk wel wakker geworden :-). Er staan hier nog meer berken die er niet meer al te florissant uitzien. Sommige leunen wel erg naar de gevel toe, dus een dezer dagen zal het wel eens raak zijn.

Zoals we papa kennen maakten we ook hier een educatief moment van. Wanneer anders krijg je zo een uitgelezen moment om eens een kijkje te nemen naar de anders onbereikbare wortels en kruin? De kinderen hebben ervan geleerd dat tussen de hoogste takken doorkruipen leuk is, en op een stam balanceren spannend. Ik heb er alweer van geleerd dat omgevallen bomen vuil en nat zijn, en dat graag delen met de kleren van de kinderen.

De dag erna was de boom alweer weg. Netjes in stukken gezaagd en opgeladen. Behalve dan de omgevallen stomp. Een botte herinnering aan een wilde nacht, waar de draken bomen omver gooiden en mijn prinsjes knusjes sliepen...