Een beetje teveel snot en hoest voor de peutertuin, dus mocht ik vandaag op Mattias passen. Daar kijk ik normaal niet erg naar uit - Mattias huilt nogal vaak om z'n mama, en dan is er geen huis mee te houden - maar deze keer viel het allemaal wel erg mee.
Een traantje en een schreeuwtje toen Joonas en emme vertrokken 's morgens, maar uitzwaaien achter het raam hielp al een stuk. Rustig samen wakker worden, havermoutpap en wat kindertelevisie, en tot m'n verbazing begon mijn ventje mooi te spelen en rond te hossen. Het doet me plezier dat hij zowat alles begrijpt wat ik zeg, ook al antwoordt hij steevast met een enthousiast "jaaaa". Ook als dat niet de juiste repliek is.
Intussen had ik ook het ambitieuze plan hem een onderbroek aan te trekken in plaats van een luier (Joonas was op die leeftijd tenslotte al helemaal droog), maar dat was toch nog wat te hoog gegrepen. "Moet je pipi doen?" "Jaaaa" "Ben je klaar?" "Jaaaa" Maar dan toch nog een minuut of twee later een verdacht geklater en een plas op de vloer. Vier natte onderbroeken, een natte luier na de middagdut en anderhalve gelukte poging op de pot. Het lijkt wel of hij speciaal vandaag kleine frequente plasjes en hoopjes voor me klaar heeft. Ik verbaas me erover dat het me helemaal niet stoort.Wat spelen, wat eten, een wandeling in het park, tijd voor papa om wat te lezen, een koek en drankje aan de speeltuin, lekker stoeien en lachen. Een heerlijke dag na een prachtig paasweekend. Wat wil een vader nog meer?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten