Verhaaltjes over Steven, Pille, Joonas en Mattias... hier kan je alles vinden over wat we doen in Estland, en hoe het met de familie gaat.
06 januari 2009
Souvenirs
Eén van de dingen waar we thuis mee kampen (naast plaatsgebrek en het feit dat de kinderen zowat overal en nergens tegelijk slapen in de slaapkamer), is wat in het Engels "clutter" wordt genoemd. Rommel dus. Een hoop dingetjes die je niet weggooit maar waar je ook niets meer mee doet. Gewoon houden, "voor het geval dat".
Dat moet dus eindelijk eens worden aangepakt. Weinig plaats betekent ook weinig opslagruimte, dus het enige wat structureel iets op kan lossen is dingen gewoon weggooien, of weggeven. Het was niet eens een voornemen voor 2009 - het is gewoon pure noodzaak als je met vieren maar 60m2 hebt.
Het weg-gooien vraagt wat oefening, maar lukt al beter - ik ga elke dag vijftien minuten rond met een klein vuilniszakje, en dat moet gewoon vol. Het heeft ook resultaat. Geen lade vol met sokken zonder partner, of met een gaatje hier en daar. Geen cd-doosjes overal als het ook per 80 in een mooi kistje kan (zonder doosje dan).
Weg-geven is minder makkelijk. In België is dat geen probleem: gewoon even naar de kringloopwinkel. Hier lijken die echter niet te bestaan, dus moeten we op zoek naar wie oude spulletjes wil.
We hebben ook een prima kandidaat: een weeshuis voor baby's. Alleen, die willen natuurlijk babykleertjes, en daar wringt het schoentje een beetje. Door een hoop babykleertjes gaan om ze te sorteren is niet makkelijk. Dit pakje stond Joonas zo schattig; dat heb ik nog voor Mattias gekocht in Praag, en die t-shirt is best wel lollig... Wat hou je en wat geef je weg? En wat doe je dan met de dingen die je wil houden? Het was emotioneel een beetje lastiger dan verwacht. Je laat tenslotte al het "baby" los. We merken al dat we Mattias liever niet te snel groot zien worden, en dit kleertjes-verhaal is daar wel wat de uitdrukking van.
Een beetje "silly"? Best wel. Maar we komen er wel uit. Desnoods in meerdere sessies. Kleine hapjes, zodat het gevoel iets goeds te doen het gevoel iets te "verliezen" overheerst. En als ik straks een kleintje hier in de zandbak zie met een truitje van C&A weet ik meteen waar het vandaan komt.
Nu nog oefenen in het weg-zetten. Misschien hebben we dan na een paar weken eindelijk eens plaats om gewoon rond te lopen in huis.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten