des petits trous...

Joonas moest vandaag voor de eerste keer naar de tandarts... Ik had het tijdens de zomer al opgemerkt: een zwart puntje onderaan, en twee bruine vlekken op de bovenste maaltanden, die door hun specifieke vorm bij hem allerlei etensresten lijken vast te houden. Ik pulkte er elke avond met een tandenstoker de nodige troep uit voor we begonnen poetsen, maar de vlekken bleven dus. En jawel. Gaatjes. Drie om precies te zijn.

Geen snoep, limonade, cola - het heeft op dat vlak dus weinig uitgehaald. De boosdoener moet dan wel het vruchtensap zijn.

Maatregelen nemen is niet zo eenvoudig. We letten er dan maar wat meer op dat sapjes gevolgd worden door wat vaker poetsen (vooral in het weekend dus), halen de truc met het "kraantjessap" weer vanonder het stof, en schakelen over op elektrisch poetsen. En hopen dat zijn toekomstige, grote tanden wat vlakker zijn, en dus beter schoon te houden. Het helpt dat er weinig te verwijten valt: we geven geen suikergoed, en poetsen gaat ook allang goed en grondig.

Joonas zelf maalt er overigens niet om. Hij mag nu borstelen met papa's elektrische tandenborstel met een eigen borsteltje (spannend en stoer), kreeg een cadeautje mee van de tandarts (een plastic kameel (?)), en heeft nu een uniek oranje tandvulling om mee te pronken. Oranje? Jawel. Kinderen mogen hier de tandvulling zelf kiezen, naargelang hun lievelingskleur. Volgens dat criterium had dat bij Joonas dus zwart moeten zijn, maar dat had de tandarts gelukkig niet in zijn palet :-)

Nog twee keer naar de tandarts nu. Dan mag ik nog eens oppas zijn voor Mattias. En daar ben ik dan weer best blij om. Joonas is best wel druk en opeisend; Mattias daarentegen is nog heerlijk peuter, met alle lieve dingetjes die daarbij horen.

Benieuwd welke kleuren nog allemaal de revue zullen passeren...