Thuis

Eindelijk nog eens even allemaal thuis. Het was voor Joonas al minstens anderhalve maand geleden, en hij herkende het bijna niet. Alle speelgoed weer nieuw, de buurt fris en groen, slapen zonder wakker worden in z'n eigen bedje...

Ons ventje is groot geworden. Kan al zelf zijn handjes wassen zonder dat ik hem moet optillen (alleen de kraan en het zeeppompje zijn gelukkig nog wat veraf). Zit op een gewone stoel vanaf nu, zonder zitje. Weet veel te veel, praat veel te veel, luistert niet genoeg, is af en toe gewoon verstandig. Het gaat zo snel dat ik Mattias graag nog eens extra vast pak. Mijn klein rupske. Mijn ventjes.

Ik hoorde het allemaal wel, maar nooit gedacht dat je echt zoveel terug zou krijgen...