En in de herfst?

Tot nu toe hebben we het leuk gehad met ons drietjes. Pille is al de hele tijd thuis gebleven, en mijn werk laat het me ook toe vaak thuis en veel bij Joonas te zijn.

Maar de feiten halen ons in. Pille moet weer werken ergens in september; mijn job is niet "rotsvast", en een volgende job zou wel eens kunnen betekenen dat ik veel minder vaak thuis kan zijn. Ik denk bijvoorbeeld niet dat een consultancybureau flexibel genoeg zou zijn om me een paar dagen na elkaar niet te zien opdagen...

Dus moesten we dringend op zoek naar andere oplossingen. Joonas in een creche? Niet eenvoudig. Kleinschalige initiatieven zoals Kind&Gezin die aanbiedt in Vlaanderen zijn er wel, maar voor die prijzen blijf ik beter zelf thuis voor de baby zorgen (economisch gezien kan Pille gerust in ons onderhoud voorzien met haar inkomen, voor mij ligt dat heel anders). Een andere mogelijkheid is de "kindertuin", die in Estland ook kinderen opvangt vanaf 12 maanden. De enige voorwaarde is niet - zoals bij ons - dat ze droog zijn overdag, maar wel dat ze kunnen lopen. Op zich geen probleem: Joonas stapt op dertien-en-een-halve maand naarstig voort en gaat ook al flink op het potje overdag (drie of vier luiers per dag zijn voldoende).

Om de hoek is zo'n peutertuin. Inclusief leuke en goed onderhouden speeltuinen, verdeeld in verschillende vakken voor verschillende groepen (in totaal zo'n 230 kinderen tussen 1 en 6 jaar oud). Het is maar een goede 300 meter stappen tussen de huizen, zonder de straat over te hoeven steken (Is het zelfs zo ver? Ik kan de hoek van het gebouw zien vanuit het raam van de woonkamer). Bovendien op de weg naar een bushalte en de supermarkt, en in een goede staat van onderhoud. We hebben Joonasje daar dus meteen ingeschreven - volgens mij was hij toen misschien 2 maanden oud, zeker niet meer.

Echter, net als in Vlaanderen is opvang schaars. We werden op de wachtlijst gezet, maar werden toch uitgenodigd om er eens een kijkje te gaan nemen vandaag. Toen we daar aankwamen, waren we blij verrast te zien dat we een zeker plaatsje hebben "boven de lijn" (dus niet gedeeld met een andere baby, wat betekent dat we Joonas elke dag kunnen brengen als we dat willen).

Misschien moet ik eerst eens het systeem uitleggen. De plaatsen in "gesubsidieerde opvang" zijn beperkt en voor dit jaar was er geen centrale registratielijst, dus kon je als ouder je kind inschrijven waar je wou en liefst zo snel mogelijk op zoveel mogelijk plaatsen tegelijk. Pas deze zomer zijn de lijsten onderling consulteerbaar, en volgend jaar komt er dan een centrale lijst. Je kan dan nog steeds kiezen waar je wil gaan, maar je kan je maar op 1 plaats registeren. Als jouw voorkeurplaatsen er dan niet zijn, dan kan je naar een andere opvangplaats in de buurt.

Kort gezegd komt het systeem er dus op neer dat vrijwel elke ouder hun kind op verschillende plaatsen heeft ingeschreven, dus zit elke plaats virtueel vol. Maar andere kinderen hebben dus andere plaatsen gevonden, net zoals wij de tweede inschrijving in een peutertuin om de andere hoek nu niet meer nodig zullen hebben, en die dan vrijkomt voor iemand anders onderaan de lijst daar.

Omdat een paar andere ouders blijkbaar andere plaatsen gevonden hebben, kan Joonas dus gaan waar we dat graag wilden. Wel in een groep met wat oudere kinderen, maar met wat geluk kan ook daar aan verholpen worden door wat geschuif met plaatsen. Niet dat Joonas per 1 september nu "per sé" elke dag de hele dag naar daar moet, maar die mogelijkheid is er nu wel, dus kunnen we daarrond plannen en dingen regelen.

Een pak van ons hart, en een grote zorg minder. Al had ik ons ventje het liefst nog jaren heel dicht bij ons gehad...

Het zal pijn doen, die eerste dag. Kleine Joonas...