Bekeken: "Karlsson katuselt"

Ofte "Karlsson on-the-roof", een verhaal van Astrid Lindgren over een nogal schreeuwerig ventje met propeller die opduikt als speelkameraad voor een jongen met de naam "kleine broer". Die naam dekt ook de lading: "kleine broer" is een beetje eenzaam tussen al het familiegeweld, en droomt van een hondje. Wanneer Karlsson opduikt gebeuren er allerlei rare dingen. Ik weet niet of het toneelstuk overeenkomsten vertoont met de boeken (die heb ik nooit gelezen), maar het stuk was in elk geval de moeite waard.

Veel spektakel (inclusief vliegende acteurs), erg mooie enscenering met lekker felle kleuren, en een verhaal dat zelfs een Ests-onkundige goed kon volgen. Ik merkte overigens nogal veel nostalgie bij de aanwezige ouders.

Zoals vaak bleken Joonas en Mattias alweer een heleboel andere kinderen te kennen. Namen vliegen over en weer, en het is gauw een gezellige drukte. Da's best wel een beetje raar - ik kan me niet herinneren dat ik zelf als kind zo'n sociaal leven heb gehad. Vooral dan omdat het hier blijkbaar niet de gewoonte is dat de ouders dan ook moeite gaan doen om elkaar te leren kennen. Ik probeer dan wel te volgen wie wie is en wie bij wie hoort, maar schijnbaar is dat hier niet de gewoonte. Of misschien wel, maar dan gebeurt het gewoon een stuk minder expliciet. Dat hebben ze hier wel. Ze zeggen geen woord, maar dan weet een dag later iedereen via-via alles. Ach, ik zorg gewoon dat de kinderen veilig en comfortabel zijn, kom tussen wanneer dat nodig is en geniet voor de rest gewoon van al hun gedoe.

De grotere afbeelding hierboven ziet er een beetje raar uit. Dat komt omdat het programmaboekje in 3D is gedrukt en bekeken moet worden met zo'n gekleurd brilletje. Alles is hier in 3D tegenwoordig. Vorige keer vroegen de kinderen of het toneel ook in 3D zou zijn, en blijkbaar hebben de mensen van het Nuku poppentheater dat ook opgepikt :-). Info-tainment dus, geheel op maat van tenminste onze kinderen.