De zomer is (bijna) voorbij. Het is best interessant geweest - veel tijd met de kinderen, verbazend lekker weer, lange dagen op het strand... en af en toe ook een uitstapje. Liimala (waar ons "zomerhuisje" staat) ligt zo'n 70 km van de Russische grens af, en dit weekend ging het "schoolreisje" naar Narva, aan de buitengrens van de Europese Unie.Narva is altijd al een strategische stad geweest, en de plaats zelf draagt veel geschiedenis met zich mee. De stad zelf niet - na de bombardementen van de tweede wereldoorlog stonden enkel nog het gemeentehuis en de ruïnes van de historische fortificaties overeind. Die fortificaties - aan de Estse kant de "Hermanni kindlus" hebben hun nut meer dan gehad. Logisch als je bedenkt dat alle trafiek van Estland naar Rusland en omgekeerd door dit nauwe stukje moet. In het noorden ligt immers de Baltische zee, in het zuiden moerassen en het grote Peipsi meer. Een beetje leger moet dus de rivier over, en dit is de enige plaats waar dat kan.
Van dat fort aan de Estse kant schoot dus niet veel meer over, maar ze zijn al sedert de jaren vijftig bezig met restauraties. Het is overigens maar een stukje van de versterkte stad die Narva ooit was. Op de maquette zie je de brug - waar de twee forten tegenover elkaar liggen - en de rest van de structuur. Binnenin het complex is een toren en een leuk museum. Behalve wat militaire memorabilia zijn er nog foto's te zien van restauratieprojecten elders in het land, voor en na. Daarbij ook van de versterkte toren in Kiiu (waar nonkel Dimitri nog van dichtbij kennis maakte met de invloed van stukken hout en steen op de onderkant van een huurauto) en een bouwsel hier vlakbij waar ik zelf ook nog eens foto's van moet maken.Wie had het ook alweer over "fort Europa"? Die term is hier overigens wel op z'n plaats. De grensovergang in Narva bestaat uit twee bruggen. Één ervan is voor vrachtverkeer en ligt aan de andere kant van de stad; de andere is voor gewone auto's en voetgangers en ligt vlak naast de twee forten. Aan de Estse (Europese) kant is er rond de grenspost een netwerk van afsluitingen, aan de Russische kant lijkt het eerder op een kiosk met een soort van "broodlijn" voor. Aan de brug zelf wordt momenteel gewerkt, zoals je ziet op de foto's. Alle foto's zijn natuurlijk gemaakt vanop de Estse kant. Om naar Rusland te gaan hebben we immers visa nodig.

Ook goed om weten: om hier de EU binnen te geraken mag je blijkbaar niet groter zijn dan 4,5 meter :-).
Teveel cultuur is ook niet goed. Op de terugweg gingen we ook nog eens naar het strand van Narva-Jõesuu, zeg maar het voormalige Knokke van de noordkust. Vroeger kwam alles wat rijk en schoon (en Russisch) was daar naartoe voor de zomervakantie; vandaag zijn er vooral het strand en wat spa-hotels. Tussen het groen staan nog een paar prachtige oude zomerhuizen verscholen. Het exemplaar wat wij gezien hebben was erg vervallen, maar het prachtige houtsnijwerk in de gevels doet vermoeden dat het pareltjes van architectuur zijn geweest.Vergeten pareltjes, zo lijkt het. Op Flickr staan foto's van hetzelfde huis een jaar of wat geleden. Toen zaten er nog (moderne) ramen in en was de tuin opgeruimd. Het lijkt wel of iemand ooit een renovatieproject is begonnen maar dat weer heeft stopgezet. Ik ga in de winter nog eens naar daar en op zoek naar andere voorbeelden. Dan is er minder groen en zijn ze misschien makkelijker te ontdekken.
Onderweg ook nog dit "stuk" tegengekomen: een oude Russische tank uit de tweede wereldoorlog. Pille wist het ding nog staan. Toen ze als kind tijdens een schoolreis er op was geklommen durfde ze er niet meer af. Onze jongens kwamen gelukkig niet op het idee :-).Zoals altijd staan de volledige versies van de foto's op Flickr. Tenminste, van zodra ik weer thuis ben, met de geneugten van het snelle Internet...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten